In de Kigomastreek in Tanzania (rond de Grote Meren) steunen we een scholingsproject in vluchtelingenkampen in samenwerking met de niet-gouvernementele organisatie CARAES.

In die kampen bevinden zich honderdduizenden vluchtelingen, vooral Kongolezen, Rwandezen en Burundezen, velen al sinds 1993-94. Door de omstandigheden waarin de jongeren zich daar bevinden, kunnen ze niet naar traditionele scholen of universiteiten.

Via een systeem van afstandsonderwijs kunnen een groot aantal studenten een opleiding volgen zonder dat daarvoor dure infrastructuur nodig is.

Toch is een goede opleiding heel belangrijk:

- met een goed diploma kunnen ze zelfstandig hun leven opbouwen voor zichzelf en hun familie

- ze kunnen duurzaam bijdragen tot de ontwikkeling van hun streek en land

- en de jongeren kunnen zich op een positieve manier inzetten en zoeken hun toevlucht niet in kinderarbeid, prostitutie, criminaliteit enz.

Daarom startte Caraes er een systeem van afstandsonderwijs (zelfstudie) onder de naam AHADI: (Swahili voor 'belofte, engagement') voor jongeren van de derde graad secundair onderwijs en hoger onderwijs.

Studenten die verhuizen kunnen hun opleiding toch verder zetten via een netwerk van steun- en studiecentra.

Een groot aantal studenten kunnen zo een opleiding volgen zonder dat daarvoor dur infrastructuur nodig is, en met een minimum aan leerkrachten. De
studenten kunnen hun studies inpassen in hun dagelijkse leven en zelf hun tempo bepalen.

Als studenten verhuizen of genoodzaakt zijn elders hun toevlucht te zoeken, geeft het netwerk van steun- en studiecentra hen de mogelijkheid om het programma toch verder te zetten. Wie slaagt voor een programma, krijgt een diploma of getuigschrift. Caraes zorgt ervoor dat dat ook wordt gecertificeerd.

In Indonesië steunen we een opleidingsproject, uitgevoerd door de vzw Vredeseilanden, via CFP (Bedrijfsgiftenbank). Het project wordt uitgevoerd in Trawas, Mojokerto District op Oost-Java (waar we o.a. teakhouten tuinmeubelen aankopen).

De boeren in de streek produceren er groenten (wortelen, sla, kolen, uien, look, enz.), rijst, bonen, maïs en fruit. Door een tekort aan landbouwgrond voor het grote aantal mensen worden er veel chemische middelen gebruikt om de productie te verhogen. Maar daardoor daalt op termijn de productiviteit van de grond. Bovendien zijn de chemische middelen erg duur zodat de boeren weinig overhouden bij de verkoop van hun producten.

In Trawas krijgen boeren een betere vorming om hun producten op een meer natuurlijke wijze te telen.

Met het project wil de vzw Vredeseilanden boeren een betere vorming geven op het gebied van milieubescherming en natuurbeheer:

- de promotie van een meer natuurlijke productiewijze door de bestaande technologie en kennis beter te gebruiken (zoals de bescherming van waterbronnen en acties die erosie tegengaan, de aanmaak en het gebruik van organische mest en pesticiden);

Sinds de start van het project gebruikt 20 % van de boeren biologische meststoffen.

- en de boeren begeleiden om hun producten beter te leren verkopen.

Onze steun gaat rechtstreeks naar een lokale ontwikkelingsorganisatie, Yayasan Peduli Indonesia of 'Zorg voor Indonesië'. Zij leren de boeren in de streek hoe ze op een meer natuurlijke wijze hun producten kunnen produceren (rijst, maïs, bonen maar ook groenten zoals wortelen, sla, uien, enz.). Daarnaast begeleiden ze hen ook om die producten beter te leren verkopen op de plaatselijke markt.

Intussen zijn er al goede resultaten bereikt en dat heeft de aandacht getrokken van het bestuur van het Mojokerto-district. De hoop is al uitgesproken dat over een paar jaar in Mojokerto overal aan biologische landbouw wordt gedaan en dat Mojokerto een schoolvoorbeeld zal zijn voor andere streken in Indonesië.

Voor dit project gaven we bij Colruyt vorig jaar € 40.000; ook de komende jaren willen we hetzelfde bedrag schenken. Voor Yayasan Peduli betekende dit dat meer projecten kunnen worden uitgevoerd, dat 2 extra mensen kunnen worden aangeworven, en dat meer boeren in het district bij de activiteiten betrokken worden.

Naast steun aan bestaande projecten hebben we ook zelf een langetermijnproject opgestart in Indonesië, een land waar o.a. teakmeubelen voor ons worden geproduceerd.

Voor de organisatie daarvan hebben we het kenniscentrum CIMIC (Centrum voor Intercultureel Management en Internationale Communicatie) gecontacteerd. Zij hebben de nodige knowhow op dat vlak en ontwikkelden in Indonesië een scholingsproject.

Sinds de nationale alfabetiseringscampagne, begin jaren '70, werd er nog weinig geïnvesteerd in het onderwijs in Indonesië. Vele schooltjes zijn in verval, de leerkrachten zijn niet meer gemotiveerd en de helft van de kinderen heeft zelfs geen lager onderwijs genoten.

Veel kinderen haken al tijdens de eerste schooljaren af om te helpen in het gezin. Het is dan ook heel belangrijk dat een scholingsproject start bij het begin, bij de jongste kinderen.

Colruyt heeft daarom een project gekozen in samenwerking met de Kanisiusstichting in het bisdom Semarang. De stichting beheert een scholennetwerk met zowel lagere school (Schola Dessa) als middelbaar onderwijs. In de 22 lagere schooltjes lopen ongeveer 5.000 kinderen school.



Er is dringend nood aan investeringen in didactisch materiaal (veel meer dan een landkaart van Java is er niet) en accommodatie (degelijke banken, gebouwen, sanitair...). Daarnaast is er ook meer aandacht nodig voor de vorming en pedagogische begeleiding van de leerkrachten.

Met de financiële steun van Colruyt wordt al een eerste stap gezet:
- er wordt een procesbegeleider aangesteld die de leerkrachten zal begeleiden op pedagogisch vlak, er wordt nieuw materiaal aangekocht en er worden nieuwe handboeken opgesteld;
- per jaar krijgen 4 schooltjes een opknapbeurt: verf, speelplaats, sanitair, banken en stoelen, enz.

De bedoeling van dit project is om meer kinderen naar school te laten gaan, en om hen ook langer school te laten lopen.

Naast steun voor het lager onderwijs, wil Colruyt ook iets oudere leerlingen helpen. We kozen voor een studiebeurssysteem: 50 jongeren uit het hoger onderwijs krijgen elk schooljaar een financiële bijdrage. Het is onze bedoeling om die jongeren van dichtbij te blijven volgen gedurende hun volledige schoolcarrière.

In november vorig jaar lanceerden we voor het eerst een actie waarbij ook onze klanten een bijdrage konden leveren aan een scholings-
project voor de Indiaanse bevolking in Ecuador.

13.116 klanten deden mee en schonken hun korting van € 0,75 op 1 kg Graindor-koffie aan ons project, samen goed voor € 9.837. Colruyt verhoogde dat bedrag tot € 25.000.

Het volledige bedrag schonken we aan Iles de Paix, de Waalse tegenhanger van Vredeseilanden. Iles de Paix is al sinds '95 actief in het Andesgebergte in Ecuador, waar ze de Indiaanse bevolking helpen om beter te voorzien in hun eigen noden.

Daarvoor gaan ze op heel uiteenlopende vlakken tewerk:

- verhogen van de landbouwopbrengst door het verbeteren van de grond, het tegengaan van erosie,...

- helpen om producten beter te leren verkopen door in te spelen op de behoeften van de markt en door meer variatie in de gewassen te brengen (bonen, maïs, fruit, cacao, enz.), door verbeterde veeteelt, enz.

- en opleiden van 'tecnicos' (plaatselijke technici) die hun kennis kunnen doorgeven aan de jongeren.

Het geld van Colruyt zal meer specifiek gebruikt worden voor 65 schooltjes. 3.000 kinderen en 80 leraars zullen er rechtstreeks mee worden geholpen. De nadruk ligt op alfabetisering: 20 tot 30 % van de Indiaanse bevolking op het platteland kan niet lezen, schrijven of rekenen.